Det vart stilt i huset. I dag reiste dei alle sju så no er det berre kona og eg pluss den grå skogskatten som labbar på golvet. Ikkje ungeskrik, liv og røre. Rare greier. Fjernsynet har stått på i timevis og eg har sett innspurten til Nortug 6 -7 gonger, så no ser eg det […]

Snø og granskog er heimsleg, seier Vesaas i diktet «Snø og granskog». Veit ikkje kvifor eg kom på dette diktet her eine dagen.  Eg kan ikkje seie at granskog er heimsleg. Granskogen er trugande,  han veks nær dyrkamarka. Det veks opp små granbusker overalt der forhaustar, ljå og plenklippar ikkje kjem til. Innimellom er det […]

Mange grammar seg over vinteren. Det er kaldt. Vatnet frys. Det er farleg å ferdast, kvidesamt å ta ut.  Eg har aldri tykt om denne årstida som varer halve året. Men denne vinteren, endå så mykje kulde vi har hatt, så har eg ikkje kjent trong til å ause ut mi misnøye. Dette seier eg […]

Tenk om det var eg som sat fast  i Libya….. Tenk om det var eg som gjekk på trynet  på sprinten i Holmenkollen….. Tenk om det var eg som køyrde på ei dame i fotgjengarfeltet…. Tenk om det var eg som braut lårhalsen på glattisen….. Tenk om det var eg som miste kontrollen og fika […]

Han Jukle-Pe har vore streng i vinter, og vi har nettopp hatt kaldt ver ei rid. No skal det visst verte mildver, eller læke som vi seier etter gammalt. Ein tur opp på næraste  ås i dag i lag med nokon av næraste slekta, førte til at to av borna måtte ha med seg alt […]

«Då Kongen kom til Vigra, fekk han ball!.» Nørdste byen i fylket  vårt vert kalla Balljsund. På kafèane på Vestlandet, kanskje også på Bondeheimen i Oslo, har det vorte servert ball på torsdagar. Ball er godt, men eg veit det er folk som synest det er ein vemmeleg rett. Hugs likevel at det er som […]

Somme dagar er det vanskeleg å kome på noko viseleg å skrive . Statusen er tomt haud. Slik trur eg mange forfattarar har det rett ofte. Beste råda er då å skrive seg i gang. Som norsklærar har eg ofte høyrt:» Eg veit ikkje noko å skrive om!» Nett det har eg aldri vore viljug […]

Minne frå skuletida igjen. Eg gjekk på ein landsens skule der fred og ro rådde. Det var lite som braut idyllen og keisemda. Bygdavegen gjekk like nedom skulehuset. I bygda hadde vi ein vegvaktar. Han rusla etter vegen og reparerte dei verste holene og reinska veggrøfta. Bilar var det lite av, men vegen måtte vere […]

Busserun er ikkje det same som busserull. Eg har aldri eigd ein busserun og aldri hatt på meg dette plagget. Busserull har eg, men det er mange år sidan han var på kroppen min, og eg trur han ville stramme litt over bringa og magen. Men det  som er rart, er at busserullen  er utvikla […]

Sidan det i år er 60 år sidan eg begynte på folkeskulen, har eg planar om å skrive nokre loggar med minne frå mi skuletid. Då meiner eg den tida eg var elev, ikkje etter at eg sjølv vart lærar for det er ei anna historie. Skriving var det verste eg visste, skjønnskrift, altså. Det […]