Brølejakt
Eg har alltid trudd at når ein skal ut på jakt, så må ein gå varsamt, vere still, ikkje synge og rope, passe på å gå mot vinden.
Det gjeld ikkje når det er brølejakt. Då gjeld det å etterlikne hjorten sine brunstbrøl, leike hjortebukk. Ein mann her i bygda var kjend for å meistre brøla til hjorten. Det gjorde han så godt at bukken kom mot jegeren. Her var det ein konkurrent som skulle takast. Den modige skodespelaren visste ikkje anna råd for å berge seg enn å klive opp i eit tre. Der vart han sitjande til hjorten stakk av. Han var nok still, mannen, då han sat oppe i treet. Soga fortel ikkje om han fekk med seg børsa opp i treet.
No ser eg at det vert arrangert kurs i brølejakt ein stad i landet. Veit ikkje om det vert gjort opptak av desse kurskveldane for det kunne vere moro å høyre på.
No er det stilt om natta, men seint i september og første netene i oktober kunne eg vakne og bli liggande og høyre på brølinga. Eg var freista å gå ut på altanen og rope eitt eller anna så han for og ikkje kom att meir.
Idunn Said,
november 1, 2012 @ 18:28
Reknar med at var hjorten du ville…;)
Harald Said,
november 1, 2012 @ 18:58
Eg har eit ambivalent forhold til hjorten. Eg ville ikkje lage brøl som lokka hjorten til meg, men jage han vekk. Hjort er greitt når han er komen i frysaren, men eg ville aldri skyte han sjølv.
Idunn Said,
november 2, 2012 @ 21:41
Reknar med det var hjorten du ville JAGE, skulle det sjølvsagt stå :)
Harald Said,
november 2, 2012 @ 23:54
Trudde det var sjølvsagt, men eg ser i ettertid at det kunne vere ein imitator som dreiv og lokka til seg hjorten. Den varianten er i så fall endå betre. Dei som jaktar he,r driv ikkje jakt på den måten, men eg ler ved tanken….