Går den vegen høna sparkar
Det går galne vegen. Eg tenkjer på bygdene rundt her. Tenkjer på at færre born vert fødde. Skular vert lagde ned og elevane som er att i grendene, må inn til sentra. Den negative utviklinga har skote fart siste åra. Ungdomen reiser, dei halvgamle og gamle vert att. Etterkvart må dei som ikkje kan stelle seg sjølv, også inn til eit senter. Kva vert att på bygda? Det er snart ingen som driv gardsbruket dei sit på. Større driftseiningar er naudsynt for dei som skal leve av jordbruk. Dei arbeidsføre som ikkje lever av jordbruk og som framleis bur på bygda, må reise kortare eller lengre vegar for å kome seg på eit arbeid.
Tenk positivt, seier du. Ver kreativ! Skap arbeidsplassar utanom sentra! Javel, men vil folk eigentleg bu annan stad enn i tettstader og bynære område. Byen kan vere bra han med alle sine tilbod, men er det då slik at bygda berre skal vere eit rekreasjonsområde for folk som periodevis må ha ro og fred?
Det går altså fillevegen med bygdenoreg rundt forbi. No vonar folk i bygdene her at den nye vegen er løysinga. Kanskje. Reisetidene til sentra vert kortare. Det kan gjere at folk kanskje vel å slå seg til her og kome snøggare dit det er arbeid å få, men det kan også vere at folk berre fer framom, ser at her er fint når sola skin og mindre bra når skodda heng ned i tretoppane.
Du trur kanskje eg har hatt ein vond dag med negative opplevingar så langt. Tvertimot, eg har fått gjort ein heil del og har lyst å gjere endå meir før eg set meg ned framfor fjernsynet. Men det var dette eg ville lufte berre, få det ut. Forresten snakka eg med ein bonde i går. Han er enno ikkje pensjonist, men ser at kanskje ingen vil ta over mønsterbruket hans. Eg kunne ha snakka med fleire bønder, bønder som passerte aldersgrensa for fleire år sidan. Nei, det er ikkje så mange av dei her, men det sleng ein og annan som vonar og vonar.
