Ei kjensle av vår
Eg likar godt det veret vi har om dagen. I morgon trur eg sola kjem til å klive Nonshornet også. Då er det vår. Kjekt å kunne ta med brødskivene og kaffikoppen ut på terrassen. Ein grytidleg morgon talde eg 17 hjortar i flokk på Myråkeren. Godt gjort å finne bryddande grasstrå i all daudelja. Det har forresten vore ein merkeleg etterjulsvinter utan snø. Pessimistane trur sjølvsagt at vinteren ligg og lurer framleis for brått og iskaldt og kaste seg over oss. Ja, sjølvsagt kan det kome ei snøbyge ned i 17. maitoget. Nei, ikkje i år!
No er eg ferdig med inneprosjektet denne «vinteren». No er det ved som skal kappast og kløyvast. Det er enno lite fuglekvitter. Kjøtmeisa gjeld ikkje. Vaknar morgnane av ei hakkespette som driv og pikkar i ein kraftstolpe. Ugla har slutta med hukringa si.
Rart å snakke om vår når det ikkje har vore vinter, men eg har ei kjensle av vår likevel, det er ei tid då mørkret minkar og sola varmar bleike kinn.
«Du vår med ljose dagar med lengting, liv og song…….»
