Follabloggen

Når ein har levd i over 80 år, er det mangt å minnast, særleg frå barne- og ungdomsår, Vaks opp i ei bygd med eigen skulekrins.

I denne bolken skal handle om menneske eg har sett og ymse utsegner og skildringar.

Menneska vi møter er ikkje lenger mellom oss. Det er ein tradisjon som no held på å forsvinne. Folk var i min barndom gjerne knytt til ein gard eller plass. Dette er ei namnsetjing som går ut etter kvart,

Bruabakk- Hans budde på ein liten gard sørvest i bygda. Han kom dit frå Melheim i Heggjabygda og vart gift med Gjertine. Eg hugsar at ho var sjukleg og låg til sengs ein gong eg var med mor eller far dit med litt mat. Ho døydde allereie i 1968 medan Hans døydde i 1987. Garden var liten så Hans har nok  vore på arbeid utanfor heimen. Dei fekk ei dotter og etter kvart har det vorte mange etterkomarar. Ut frå slektstreet ser det ut til at eg er litt i slekt med anten Hans eller Gjertine.

Eg har særleg eitt minne om Hans. det var ein 17, mai og Hans møtte opp. Eg snakka litt med han, hadde sonen med meg . «Han er feit denne sonen din, «sa Hans med ein smil under barten.

Kvie- Ola  Han heitte dette i daglegtalen, men etternamnet var Kalvatn, Han budde på det vesle bruket Kvia som ligg bø i bø med Bruabakken. Kan ikkje hugse at han dreiv garden, men han kan ha gjort det. Hugsar at han var hjelpemann på bilen som køyrde mjølk til meieriet i Volda. Han var glad i å synge så han var med i eit songkor som eg og var med i.

Eg held fram med å skrive om gamlekarane rundt i  bygda i min barndom.