Hugs småfuglane!

4.des.

Det er kanskje ikkje naudsynt å mate fuglane når det er så mildt i veret, men det er noko med vane og rutine. Skal eg gje småpipane føde berre når det er minusgrader og snøv? Det er ikkje måte på kor dei et og kor dei flyg hit og dit. Vare er dei også sjølv om dei ser meg kvar dag. Denne hausten har det vore litt få sortar på brettet. Granmeis, lauvmeis, kjøtmeis og spettmeis. Ei og anna nøtteskrike har vore der, men dei er litt skremmande på dette brettet. Vi har foringsplassen i god avstand frå huset for å sleppe alt rusket som vert under forbrettet. Der vil det også kome mus som gjerne vil forsyne seg.

På foringsplassen er det alltid harmonisk og fredeleg. Eg ser aldri at fuglane slæst om plassen, alt går føre seg utan konflikter. Det er god mentalhygiene å sitje med kikkerten på god avstand og overvake fuglelivet. Kanskje eg skal setje opp eit viltkamera og sitje inne i stova og sjå på livet i hagen.

I dag har det ikkje vorte gjort juleførebuing bortsett frå at eg henta ned ein rekvisitt som brukar stå i gangen. Kanskje han eller ho dukkar opp ein av første dagane.

 

Annonser

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *